اطلاعیه ی شوراي دانشجويي

شهروندان ودانشجويان آگاه شهرستان مريوان  تعدادي از ازكانديداتورهاي مريوان از طرف دانشجويان پيام نور مركز مريوان پارچه نوشته يي نصب نموده كه گويا دانشجويان حمايت خود را از آنان اعلام نموده اند  به همين مناسبت از طرف شوراي دانشجويي كه منتخبي از انجمنهاي(علوم اجتماعي   .روانشناسي.حقوق.جغرافي.ادبيات .رياضي .مهندسي كشاورزي)وهمچنين اتحاديه ي دانشجويان كورد دانشگاههاي ايران شاخه مريوان به اطلاع مردم خردمند شهرستان مريوان ميرساند كه ما دانشجويان به هيچ عنوان از هيچ كدام از كانديداهاي دوره هشتم مجلس شوراي اسلامي حمایت نكرده و هرگونه بيانييه و يا پارچه نوشته ايي را كه از طرف دانشجويان انتشار يابد تكذيب مينماييم.

شوراي دانشجويي دانشگاه پيام نور مريوان

بيانيه ،پیرامون مرگ ابراهیم لطف اللهی

بيانيه ي  شماری از فعالان دانشجویی، روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و مدنی ایران پیرامون مرگ مشکوک ابراهیم لطف‌اللهی در بازداشتگاه سنندج:

 نیروهای امنیتی، یک دانشجوی سنندجی به نام "ابراهیم لطف‌اللهی" را در روز 16 دی‌ماه امسال بازداشت کردند؛ ابراهیم لطف‌اللهی دانشجوی ترم 7 رشته‌ی حقوق دانشگاه پیام نور سنندج بوده و گفته می‌شود نیروهای امنیتی پس از پایان امتحان و خروج وی از دانشگاه دستگیرش کرده‌اند. پس از دستگیری وی، خانواده‌ی این دانشجو اجازه می‌یابند تا فرزندشان را در زندان ملاقات کنند و بنا به گفته‌ی خانواده‌اش: ابراهیم در روز ملاقات، وضع روحی و جسمی بسیار خوبی داشته است. اما چند روز پس از این ملاقات در تاریخ 25 دی یعنی 9 روز پس از بازداشت، نیروهای امنیتی با خانواده‌ی این دانشجوی سنندجی تماس می‌گیرند و به آنها خبر می‌دهند که "ابراهیم در زندان خودکشی کرده، و بروید قبر وی را در قبرستان بهشت محمدی سنندج ببینید".پس از دریافت این خبر دردناک، خانواده‌ی ابراهیم لطف‌اللهی ناباورانه به ستاد خبری سنندج مراجعه می‌کنند و در آنجا خبر مرگ فرزندشان تایید می‌شود و سپس وقتی که به قبرستان می‌روند، قبر فرزندشان را مشاهده می‌کنند. در حالی نیروهای امنیتی اقدام به دفن جسد این جوان کرده‌اند که دلیل مرگ وی برای خانواده مشخص نیست و فرضیه "خودکشی" از سوی خانواده‌ی مرحوم ابراهیم لطف‌اللهی قابل قبول نیست و به شدت رد می‌شود.

2 فرضیه می‌تواند وجود داشته باشد: این‌که ابراهیم لطف اللهی در بازداشتگاه و تحت شکنجه و آزارهای جسمی به قتل رسیده باشد و احتمال دیگر این‌که دست به خودکشی زده باشد.فرضیه خودکشی ابراهیم لطف‌اللهی منطقی به نظر نمی‌رسد چرا که خانواده‌ی او چند روز قبل از دریافت خبر مرگ، با وی ملاقات کابینی داشته‌اند و شدیداً احتمال خودکشی وی را منتفی اعلام کرده‌اند. از سوی دیگر حتی اگر بپذیریم این دانشجو خود کشی کرده، دلیل این خودکشی چه بوده و فضای بازداشتگاه به چه شکلی بوده که وی هیچ راهی به غیر از خودکشی در مقابل خود نمی‌بیند؟ آیا وی داوطلبانه و بی هیچ فشار و آزار و اذیتی دست به خودکشی زده است؟ چه دلیلی دارد که یک دانشجوی رشته‌ی حقوق که هدفش این بوده که در آینده وکیل بشود و به جامعه‌اش خدمت کند، چند روز پس از دستگیریش  و بدون این‌که مجرمیت‌اش  ثابت شده و حکمی صادر شده باشد، خود را می‌کشد؟احتمال دوم  یعنی مرگ در اثر آزارهای شدید جسمی، حتی اگر به قصد کشتن هم نبوده باشد، محتمل به نظر می‌رسد. چرا که پس از مرگ ابراهیم لطف‌اللهی، جنازه‌ی وی بدون اطلاع خانواده و توسط نیروهای حکومتی دفن شده است.در هر حال، مسئولیت جانی این دانشجو بر عهده‌ی نیروهای امنیتی بوده  و به هیچ عنوان قابل قبول نیست که فردی، صحیح و سالم دستگیر شود و بعد از چند روز آدرس قبرش را به خانواده بدهند.ما امضاءکنندگان این نامه اعتراض شدید خودمان را نسبت به مرگ ابراهیم لطف‌اللهی اعلام می‌داریم و خود را در غم خانواده‌ی او شریک می‌دانیم. ما از مقامات مسئول درخواست می‌نماییم تا سریعاً بر روی جسد وی عملیات کالبد شکافی انجام بگیرد و پزشکی قانونی سنندج  پس از اتمام تحقیقات، دلیل مرگ ابراهیم لطف‌اللهی را اعلام نماید.متاسفانه این  اولین نمونه‌ی این نوع مرگ‌ها در زندان نیست و آخرین مورد از این دست، مرگ دکتر زهرا بنی‌یعقوب در بازداشتگاه امر به معروف و نهی منکر همدان بود که مسئولان مرگ وی را هم ناشی از خودکشی اعلام کردند.ما خواستار آنیم که مجرمان واقعی که خواسته یا ناخواسته زمینه مرگ این دانشجوی سنندجی را فراهم آورده‌اند شناسایی و به اشد مجازات برسند تا مرگ فرزندان این سرزمین در زندان‌ها به امری عادی مبدل نشود و  دیگر شاهد تکرار این چنين حادثه‌هايی نباشیم.

بیاننامه

در پروژه ی تغییر وتحولات اجتماغی وفراهم شدن بستری مناسب جهت فعالیت دانشجویی دانشجویان نیازمند جامعه ای باز ودمکراتیک قانونمند ومدنی هستندبدون شک از فضای دانشگاه میشود پاردایمهای مورد نیاز جامعه عقلانی را دنبال کردمشروط براینکه دانشجویان بتوانندبدون هیچگونه ترس وواهمه ای به فعالیتهای دانشجویی بپردازنددر دوران گلوبالیزیشن به علت پیشرفت رسانه های جمعی وگسترش مقاهیم شهروندی وکمرنگ شدن پروسه ی دولت-ملتهادولتها نمی توانند کمافی سابق بدون در نظر گرفتن بندهای سازمان جهانی خقوق بشربر فعالان سیاسی -مدنی وروشنفکران فشار وارد کرده ومانع فعالیتهای انان شوندجنبش دانشجویی کردی که در پی دستیابی به اهداف خودبا مواضع جدی روبروبوده اندهمیشه خود را مسئول دانسته که در فکر برداشتن موانع و سدهای موجود بر سر راه باشد وبا مبارزه طولانی وخستگی ناپذیر خود مانع ازهرگونه تلاش مخالفین جهت انجماد فکری و سیاسی خودبوده است چانچه واضح است اصالت دانشگاه وتشکلهای دانشجویی به ویژه جنبش دانشجویی کوردی در تمام مقاطع زمانی وتحت هر شرایطی ترویج فرهنگ دمکراسی وپلورالیسم فکری در جامعه میباشد:  در۱۶/۱۲/۸۵  روز چهارشنبه دانشجویان دانشگاه پیام نورمریوان جهت برگزاری مراسمی تحت عنوان (تاثیرات زبان بر رشد تفکر)با مجوز رسمی ازشورای فرهنگی دانشگاه اماده کاریهای لازم را جهت برگزاری مراسم مذکور با حضور چند تن از استادان دانشگاه وفعالین حوزه فرهنگ و ادب انجام داده بودندامااین بار هم  کما فی سابق بعد از ۲ماه به تمسخر گرفتن شخصیت دانشجویان ونادیده گرفتن حقوق انان ۱سعات قبل ازشروع جلسه از طرف سرپرست دانشگاه به انان ابلاغ شد که نمی توانند مراسم را به اجرا بگذارندو در صورت برگزاری مراسم بابرخورد قاطعانه پلیس ۱۱۰ یا یگان ویژه نیروی انتظامی روبرو میشونداین در حالیست ( طبق قانون اساسی به گور سپرده شده نظام جمهوری اسلامی) نیروهای امنیتی حق ورودبه دانشگاه را ندارنددر کدام نقطه دنیا پلیس نماد ترس ووحشت است ومجازبه  پایمال  کردن ونادیده گرفتن حقوف دانشجویان ونهادی مثل دانشگاه است در کدام نقطه جهان به دانشگاه به مثابه نهادی امنیتی که نگاههای امنیتی ویژه بدان دارند نگریسته میشودامامتاسفانه در کشورایران خصوصادرکردستان نهادهای امنیتی کشور مانع ازفعالیت جنبش داشجویی شده وفضای خفقان را در محیط دانشگاه بوجوداورده وکوچکترین حرکتی ازطرف دانشجویان باشدت کمال و تمام خود سرکوب میشود این روزها انان ختی مانع از فعالیتهای علمی دانشجویان میشوند همانطورکه مانع برگزاری مراسمی کاملا"علمی در مورد( تاثیرات زبان)شدند مادانشجویان دانشگاه پیام نورمریوان همجنین حرکتی غیرقانونی وغیرانسانی را ازطرف مسئولین دانشگاه پیام نورمریوان محکوم ومراتب انزجاروتنفر خود را ازاین برخورد نامسئولانه وغیرانسانی اعلام میداریم:

دانشجویان دانشگاه پیام نور مریوان

خوێندکارانی زانکۆ په‌یام نووری مه‌ریوان ....... نابۆ هێرش

اعتراض به‌ لشکرکشی ترکیه‌ به‌ اقلیم کردستان

بیانییه‌ی‌ دانشجویان دانشگاه پیام نورمریوان درخصوص جنگل سوزی این شهرستان

به‌ دور و برمان که‌ نگاه کنیم می بینیم از زمین و هوا گرفته‌ تا رود و دریاچه‌ و جنگل ها همگی در حال نابودی و تخریب هستند .منابعی که‌ امروزه‌ برای ما یک امانت گرانبها هستند، چه‌ بسا فقط خاکستری از آنها برای آیندگان باقی بماند.فاجعه‌ی تخریب محیط زیست مدتهاست که‌ آغاز شده‌ و با سرعتی چشم گیر و نگران کننده به‌ پیش می رود .دراصل پنجاه قانون اساسی ایران آمده‌ است در جمهوری اسلامی ، حفاظت محیط زیست که‌ نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به‌ رشدی داشته‌ باشند وظیفه‌ عمومی تلقی می گردد ، از این رو فعالیتهای اقتصادی و غیر آن که‌ به‌ آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه‌ پیدا کند ممنوع است ، اما در واقع تخریب محیط زیست نه‌ ممنوع است و نه‌ مضموم و برای کسانی که‌ از این تخریب سود می برند، هیچ محدودیت و مانعی وجود ندارد .در سال جاری بیش از4000هکتار از جنگل های منطقه‌ مریوان و سروآباد طعمه‌ی حریق شده‌اند و در بیش تر مناطقی که‌ نیروهای مردمی درصدد جلوگیری از پیشروی آتش سوزی شده‌اند توسط افراد ناشناس(!) از فعالیت آنها جلوگیری به‌ عمل آمده‌ است.همان طور که‌ همگی می دانیم بخش اعظمی از صنعت توریسم مریوان بیش تر از آنکه‌ متاثر از وجود بازارچه‌ مرزی و اجناس خارجی باشد مدیون طبیعت زیبا وبکر منطقه‌ می باشد مریوان با این تهدیداتی که‌ پیش رو دارد جایی بهتر از قرار گرفتن در لیست مناطق بیابانی را پیدا نخواهد کرد. این بیابان زایی در مریوان فراتر از حدس و گمان ، ‌ خطری است که‌ هم اینک مریوان را درنوردیده‌ و در حال پیش روی است و در این زمینه‌ وظیفه‌ هر انسان دلسوزی است که‌ به‌ عمق فاجعه‌ ای که‌ طبیعت مریوان را تهدید میکند نگاه جدی تر انداخته‌ و به‌ فکر چاره‌ای باشیم. ما دانشجویان دانشگاه پیام نور مریوان سکوت نهاد ها را در این خصوص محکوم می کنیم و خواستاریم که‌ هر چه‌ سریع تر مسئولین و دست اندر کاران منابع طبیعی و محیط زیست و سایر ارگان ها برای جلوگیری از این فاجعه‌ چاره‌ای بیندیشند و از مردم هم تقاضا داریم که‌ چشمان خود را به‌ روی این فاجعه‌ نبسته‌ ، واقعیتها را ببینند و نسبت به‌ نابودی اکوسیستم منطقه‌ بی تفاوت نباشند.

دانشجویان دانشگاه پیام نور مریوان